Al gedaan

Rebekka

Een column over neerstortende vliegtuigen.
Over opstijgende vliegtuigen vermoedelijk ook.
Er zal een goede column geschreven zijn over het vliegtuigvoedsel, en het effect op de darmen.
Over kleine koffertjes.
Iets over het avondeten, bijvoorbeeld over de vraag waarom men peterselie op de rand van het bord legt, in plaats van op de pasta.
Over de zonsondergang, en waarom er niemand bij hem was. Of bij haar, of bij de hermafrodiet.
Iets over mottenballen. Dat moet bijna wel.
Hij hangt zijn jas in de kast.
Sowieso iets over verdwenen kleuren, en dat schoenpoetsen iets van vroeger is.
Zijn voeten ruiken nog steeds niet zoals hij zou willen.
Waarschijnlijk is er al iets moois gezegd over schilderijtjes in hotelkamers. Dat ze er eigenlijk voor niemand hangen, niet eens voor zichzelf.
Over verkleuring en de nostalgie.
Iets over de afstand tussen de vogelpoep aan het raam van je hotelkamer, en jijzelf. Tandenpoetsend.
Hij kijkt naar het tapijt onder zijn voeten. Hij denkt aan zijn eigen tapijt, waar altijd vlooien families zaten.
Hij droomde vaak dat de vlooien groter werden dan hij, en dat die vlooien dan het tapijt opaten en hem daarna.
Hij trekt zijn trui uit, loopt naar de badkamer.
Waarschijnlijk is er ook wel iets geschreven over het okselhaar van middelbare mannen.
Er zal ook wel een metafoor aan te pas zijn gekomen.
Iets als ┬┤stervende watervalletjes┬┤.
Over zelfbewustzijn onder de douche.
Hij kan niet bedenken wat de clou daarvan zou zijn.
Iets over oude dames die gaan zwemmen.
Hij hangt zijn badmuts aan de kraan.
Droogt zijn stervende watervalletjes goed af. Zijn billen.
Hij denkt even niet aan columns of zinnen.
Hij trekt de deken tot over zijn mond, tot aan de rand van zijn neus, ademt diep in.
Hij vraagt zich af wat hij los kan laten.

Mijn reactie


TV Gids