het incident in de Aldi

Rebekka

Voor Marijn

(omdat er in de Aldi iets gebeurde, terwijl die klootzak van de Singel nr. 60, moge hij door zijn kinderen een zogenaamde ‘kankerlijer’ genoemd worden, zijn middelvinger naar mijn broer opstak).
(Het incident in de Aldi zou meer waard moeten zijn dan die klootzak)
(De klootzak van de Singel had niet structureel zijn beste beentje voorzet om een cool, groot mens te zijn,
iets dat zijn moeder hem toch nadrukkelijk had opgedragen.)
(Het gaat er niet eens om dat hij zijn middelvinger naar mijn broer opstak.
Door dat te doen, stak hij ook zijn middelvinger naar zijn moeder uit.)

In de Aldi is het altijd druk.
En altijd, is altijd.
Het is zo altijd, dat het de werknemers niet meer kan schelen dat het druk is.
Ze zetten er geen extra kassa´s bij.
Ze nemen geen moeite om iemand aan te kijken, of uit de weg te gaan als het moet.
Het is altijd zo onophoudelijk vol met mensen die goedkoop boodschappen willen doen, mensen die altijd kijken op 1tje meer of 1tje minder, dat ik een ochtendhumeur heb als ik bij de Aldi ben geweest, meestal rond zes uur ‘s avonds.
De Aldi heb ik al vaak genomineerd
Voor een troostprijs.

Ik moet geregeld denken aan de mensen die bij de Aldi werken
En aan feestjes die we misschien kunnen organiseren, om ze op te vrolijken.
En vandaag,
/ tromgeroffel /
heeft de Aldi onherroepelijk een ander gezicht gekregen.

Ik stond in de lange rij.
(Veel mensen gaan ook met twee naar de Aldi, omdat de een dan direct in de rij kan gaan staan, en de ander kan alle boodschappen aanvoeren).
Mensen voerden steeds meer boodschappen aan.
Voor mij stond een vrouw, achterin de zestig vermoed ik.
Ze had een aantal droevige producten, die ik ook geregeld koop, en wat minder droevige producten zoals zout, op de band liggen.
Ze boog zich voorover met een glimlach waar een soort geheim in lag,
alsof ze de kassajuffrouw ging influisteren dat ze de koningin van Engeland was.
Maar in plaats daarvan fluisterde zei: ‘Is Rutger er ook?’
De kassajuffrouw die geen contact maakte, zei: ‘Ja.’
Punt.
De oude vrouw glimlachte nog steeds, ze stond nog steeds voorover gebogen met haar geheim,
en ze zei: ‘Ik ben zijn moeder, ziet u.’
De kassajuffrouw reageerde niet.
‘Kunt u hem misschien hierheen laten komen?’
De kassajuffrouw reageert met een cynische glimlach.
Ik zucht.
Kassajuf drukt op een belletje, waardoor Rutger weet dat hij naar de kassa moet komen.
En daar komt Rutger, met zijn gele karretje
met zijn hangsnor
achter zijn dikke buik
en zijn aldi jas.
Zijn moeder staat inmiddels bij de uitgang.
Ze kijkt naar hem, als een moeder die aan de zijlijn van het voetbalveld staat.
Als een moeder wiens zoon in slow motion uit een raket komt gelopen, een raket die op de maan is geweest.
Ze glundert, en zwaait naar Rutger, die nu voor zijn moeder in zijn karretje draait.

Vandaag was de dag dat de Aldi een plek was waar mensen werken die ooit op het voetbalveld hadden gestaan, met een moeder aan de zijlijn.

Vandaag was ook de dag, dat ik hier een stukje over schreef, en dat ik schreef dat ik feestjes zou willen organiseren voor de mensen die daar werken.
Iets dat zelfs niet in de buurt van waar komt.
Zo iets onwaars zal je niet snel nog tegen komen.
Ik wil dus helemaal geen feestjes organiseren voor die mensen.
Ik durf ze nauwelijks aan te kijken.

Vandaag was het allermeest de dag dat de moeder van Rutger
alles heeft weg-geglunderd voor wie het kon zien.

Tegen haar glunder kon er niks op.
geen eentje meer of minder
geen lang houdbare augurken (die natuurlijk triestig zijn)
geen mensen die proberen voor te dringen
of mensen die lijken op lang houdbare augurken
geen leugens over feestjes

Ik hoop dat het met glunderen zo werkt, dat het in een straal van kilometers doordringt.
Zoals radioactief afval
En dan hoop dat de meerderheid in die twee kilometer
zo gesneden is
dat ze vinden dat een klootzak met een middelvinger
nooit
in de verste verte niet opkan tegen een glunderende moeder.

(Maar zo was de liefde niet.
Ze was een gekke stad, waar de mensen op de balkons verbleken.)

(Een zin van Pablo Neruda, waar ik steeds aan denk.)

1 reactie op “het incident in de Aldi”

  1. Matthijs Zegt:

    Wauw, erg leuk en goed geschreven! :)

Mijn reactie


TV Gids