In de trein 2-11-10

Freek Vielen

“Ik moet naar Antwerpen,” zeg ik, “kan ik dan deze trein ook nemen of kan ik beter wachten tot die van 46?”

“Je moet helemaal niet naar Antwerpen zegt de conducteur, je wilt naar Antwerpen dat is iets anders.”

En begint dan aan een verhaal over overstappen in Amersfoort op spoor zoveel A naar Rotterdam, waar ik niet naar luister omdat ik in mijn hoofd tegen hem zeg: ah dat is gek, ik dacht dat ik wel naar Antwerpen moest. Ik heb daar namelijk een afspraak. En mijn vriendin woont daar. Die wellicht nu aan het bevallen is. Of nog sterker: mijn vader ligt daar op sterven en vanavond is de laatste kans voor mij om hem te zien. Dus wie bent u om te bepalen wat ik al dan niet moet. Zeikerige brilsmurf. Met je nepuniform.

Maar terwijl ik dat denk zie ik witte huidschilfers rond zijn neus, en op de enige plek waar zijn schedel nog haar heeft (de zijkant) is het haar zo piekerig dat ik mijn mond hou. Vooral eigenlijk omdat hij mij zijn grapje net iets hard vertelt en net iets te veel vanuit zijn ooghoeken keek of de collega’s het wel gehoord hadden.
En ze hadden het gehoord, maar keken gegeneerd weg. Zo sloeg mijn woede om in medelijden. Iets wat me bijna altijd gebeurt met conducteurs. Of met welk NS-personeel dan ook.

1 reactie op “In de trein 2-11-10”

  1. Agatha Zegt:

    Het is nu echt tijd voor een auto. Of misschien ga je dan mopperen op de wegwerkers.Want er komt meer asfalt tijdens deze gedoogde regering..

Mijn reactie


TV Gids