De Vrijdag

in de bus waar ik reed
een man met een rek
waar je was aan kan drogen
alles is verplaatst, dacht ik

(stromen is het woord niet)

vrachtwagens dus al met ijzer
over wereldbol met haast
naar mijn winkelstraat waar wind
zelfs zand uit de Sahara blaast

(rivieren kleuren asfaltblauw)
thuis deed ik moe de deur op slot
stopte de kieren van het raam
ging zitten voor mijn stil gezette klok
en probeerde niets nog te bewegen

(zocht iets om te blijven)

pakte toen weer pen papier
ooit geruild voor een chocoijsje
om het niet door mij gemaakte inkt
in zelf verzonnen zinnen te sorteren

stromen is het woord niet