in de bus waar ik reed

Freek Vielen

in de bus
waar een man een strijkplank door de gang droeg
waarschijnlijk omdat hij ook thuis wou kunnen strijken
dacht ik, niets wat ergens is is niet ooit daarheen gebracht

(stromen is het woord niet)

vrachtwagens vol haast uit Brazilie
vanuit de grond in de mijnen
met boten over onverharde wegen waar wind
het zand uit de Sahara blaast

(rivieren als asfalt blauw)

thuis deed ik de deur op slot
stopte de kieren in mijn raam
ging zitten voor de klok
en hield de wijzers tegen

(ik zocht iets dat zou blijven)

geen golven van geluid, geen adem door de kamer
laat niets nog in dit huis zich verplaatsen van zijn plaats
schreeuwde ik in stilte en gaf door kramp en het voelen van mijn hart
opnieuw de poging op

(leven is bewegen)

zodat ik toch weer het niet door mij gewonnen inkt
in zelfverzonnen zinnen ging sorteren
schrapte ook die weer door
pakte mijn autoped en hinkelde naar buiten

stromen is het woord niet

Mijn reactie


TV Gids